Ieder jaar weer. Geraakt worden door de schoonheid van die geweldige overdadig gekleurde bloemenpracht. Voedsel gevend aan heel veel wezens. Ieder jaar weer dat wonder beleven.
Door de huidige droogte is de bovenlaag van de kleigrond ‘beton’ geworden. Toch weten die hele dunne sprietige uitlopertjes van plantjes die de hele winter onder de grond vertoeven daar doorheen te breken. Geweldenaars.
Het geeft me vreugde en ook geruststelling, een soort troost. Die kracht van het kleine…..
Heermoes (je weet wel; die legoplantjes) en Zevenblad komen weer als geweldige bodembedekkers hun taak vervullen. De pleisters op de kale grond noem ik ze. Ik hou van ze maar begrijp ook dat hun kracht in een kleine tuin irritant kan zijn.
Geweldenaars als Bramen, Inheemse berenklauw Distels en Wilgenroosjes schieten als kanonnen de lucht in en eerlijk is eerlijk, die hele hoge, hele sterke en prikkende worden op sommige plekken door mij met mijn maaier een kopje kleiner gemaakt. Kom op zeg! Ik wil wel veilig kunnen wandelen.
Zo ben ik toch ook een soort grazer.
Het is hier dan ook wel weer heerlijk en veilig toeven.
Als slot. een heel klein nieuwtje. Voor door de week, tijdens de middagpauze in een fietstochtje, een picknickplekje. Met een verhaal. Natuurlijk!
Hartelijke groet en tot ziens Marijcke
